Over mij

Mijn foto
Ik ben Lies en zit momenteel in mijn 3de jaar kleuteronderwijs. Dit jaar heb ik ervoor gekozen om naar het buitenland te gaan. Hiervoor ga ik 3 maanden naar Ukunda in Kenia. Hier ga ik als vrijwilliger meewerken aan het project Rainbow4Kids dat opgestart is door Katrien. Ik kijk er heel erg naar uit!

maandag 18 april 2011

<<< Hellow >>>

Woensdag was het weer beachday! Dan willen alle kinderen graag mee en staan ze ook veel vroeger aan de school. Ook weer heel veel kleintjes. We hebben dan de grote en de kleintjes gesplitst en Madame Fatuma zou bij de kleintjes blijven in de school. Uiteindelijk kwamen er toch nog mee met grote broer of zus of brachten ze hen achterna. De afspraak was dan dat zij enkel op het strand mochten spelen maar niet in hat water mochten, maar er waren er dus wel enkele bij die wisten dat als ze zichzelf vol zand zouden vegen, ze dan wel het water in mochten. En dus plots hadden we een hele groep mzungus …






Donderdag was de dag voor de kleintjes en gingen we soort van hoekenwerk doen, maar doordat de sleutel van de store er niet was , hadden we niet al het materiaal en kon dit niet doorgaan. Dan hebben we hen eerst laten spelen met blokken, de knikkerbaan en de clickx, waar sommige mensen van ons ook nog graag mee speelden.




Op vrijdag zijn we dan met de oudste kinderen terug naar het strand gegaan om daar spelletjes te doen. Daar kunnen we wat hevigere spelletjes doen op het zand. We zijn begonnen met honkbal, maar wel een simpele versie, want dat was al moeilijk genoeg voor hen. Daarna hebben we hen ook nog doktertje in de knoop geleerd en ook nog kat en muis. Ze vonden het heel leuk om daar spelletjes te doen, dus zeker iets wat we nog eens kunnen doen.
Maar we moesten snel terug, want we zagen in de verte het onweer komen en ook de kinderen van de school wilden nog afscheid nemen van ons, want het was de laatste dag bijles. Dus kwamen de emotionele liedjes zoals ‘dear dear dear volunteers, we never forget you …’ . Dan nog een knuffel van sommige kinderen en een klein cadeautje van iemand en nu dringt het weer fel door dat we bijna naar huis moeten. Ik kijk er wel naar uit, maar ik weet dat ik alles enorm ga missen. Dus waarschijnlijk ga ik mijn volgende komst al onmiddellijk beginnen vastleggen als ik terug in België ben.
In de namiddag hadden we dan ook nog aangenaam bezoek gekregen … Isaac en zijn zoontje. Want die hadden we toch wel eens graag gezien. Hij was heel netjes gekleed, maar na wat eten van chips, veranderde dit snel. Hij vond het super leuk om met de ballonnen te spelen, maar telkens wanneer de ballon op het gras lande, ontplofte die en schrok hij toch wel erg. Maar echt een heel schattig kindje.

’s avond ben ik en Lise een pizza gaan eten dichtbij het shoppingcenter, omdat het hier niet altijd makkelijk is om vlees te bewaren, dus voor vrijdag hadden we niets voorzien.
Op zaterdag zijn we dan vertrokken naar Ukunda om nog een paar autoband-schoenen te bestellen, want die zitten toch wel heel goed. We waren te voet vertrokken, omdat we ook nog een cadeautje moesten bestellen voor Isaac en John. Daarna kwamen we aan het kleine shoppingcenter en gingen we toch eens (na 2 maanden en 2 weken) kijken wat de Love bakery was. Allemaal overheerlijke taartjes met chocolade en ook zalige pizza zoals je hem bij ons vindt. Dat konden we dus niet laten om daar al even iets te eten. Echt heerlijk !!
Van daaruit zijn we dan met de tuk-tuk (alias grasmachine) verder gegaan tot in Ukunda en kwamen we eindelijk bij onze schoenen terecht. Na lang kiezen hebben we ze dan bestelt en woensdag mogen we ze gaan halen. Toen we verder gingen kwamen we de zoon van madame Fatuma tegen en die is dan nog met ons meegewandeld, omdat er toch wel vaak irritante mensen tegen je komen zagen om vanalles te kopen of hen op het einde van je wandeling te betalen omdat ze zogezegd je gids geweest zijn. Van Ukunda zijn we dan ook met hem meegegaan naar Fatumas huis om haar een bezoek te brengen. En natuurlijk hadden we dan een pigsoda (pineapple Fanta) meegenomen. J Toen we naar huis wouden was het toch al wel redelijk donker en hebben we de motto genomen. Aangekomen zijn we onmiddellijk vertrokken naar Fortie thieves om daar een overheerlijke hamburger te eten, njam njam !
Zondag zijn we dan nog naar Nakumat gegaan voor eten en voor de rest hebben we nog onze was gedaan en spaghetti gemaakt.
Maandag was het dan terug speelplein met de kleinste en hebben we dus ons hoekenwerk kunnen uitvoeren , omdat we nu wel de sleutel van de store mogen bijhouden. Heel gemakkelijk dus!
Morgen gaan we waarschijnlijk een soort zoektocht doen met de oudste kinderen, ik kijk er al naar uit!
Bye bye x

maandag 11 april 2011

Hej hej !

Op maandag zijn we gestart met de speelpleinwerking. Om 8 uur stonden er nog niet echt veel kinderen aan de school, dus ben ik, Jessica en madame Fatuma naar het dorp gegaan om al de kinderen te gaan halen. Er zat ook nog een meisje aan een hutje te kijken die nog niet was uitgenodigd. Ze was superblij toen ik haar vroeg om mee spelletjes te komen spelen op school.
Na een tijdje hadden we toch bijna 30 kinderen bijeen en zijn we begonnen met de spelletjes. Eerst hebben we allemaal samen om de namen wat te leren naamrolbal gespeeld. Daarna hebben we de kinderen in 2 groepen gedeeld en hebben we in die groepjes nog andere spelletjes gespeeld. Niet altijd even makkelijk met het leeftijdsverschil, maar langs de andere kant konden de grote het dan wel voordoen aan de kleinere.


Om 10 uur hebben we dan een pauze gehouden met vrij spel in de speeltuin en zodat ze ook wat konden drinken. Na de pauze hebben we dan nog gedanst op verschillende liedjes en ook al een stukje van the Lion King laten zien.
Op dinsdag was het dan de beurt aan de oudere kinderen. En weeral kwamen er niet veel opdagen, dus ben ik met Niki het dorp ingegaan om ze te halen. Heel veel van deze kinderen (rond de 12 jaar) waren gewoon super hard aan het werken zoals met stenen sleuren, al het huishouden doen, … Het was eigenlijk echt erg om ze echt bezig te zien en te weten dat ze vakantie hebben en eigenlijk zouden moeten spelen. We vroegen dus aan hen of ze moesten werken of misschien mee op school spelletjes wilden spelen, want dan mochten ze gerust naar de school komen. En na een tijdje zijn er dan een paar kinderen komen opdagen waarmee we dan het spelletje tik tak boem gespeeld hebben. Maar dan begon het te regenen dus zijn we in de refter gaan zitten en hebben we ook met hen the Lion King gekeken.

Na de film was de regen voorbij en hebben we nog spelletjes gedaan zoals pang pang, vlaggenstok, tik tak boem en anemy chair. Doordat het dan wel heel warm werd zijn we binnen in een lokaal gaan zitten en hebben we geprobeerd om het spel telefoontje uit te leggen. Dit was blijkbaar heel moeilijk voor hen, maar dan was het tijd om terug naar huis te gaan. Het zal dus nog iets voor een andere keer worden.
’s Avonds heb ik mijn vlechtjes terug uit mijn haar gedaan. Ze begonnen los te komen en het zag er niet goed meer uit. Wel zalig dat ik het nog eens goed kon wassen en erdoor kon kammen, GE-WEL-DIG gewoon !! Maar het zag er dus wel heel grappig uit na de vlechtjes.


En dan was er woensdag, BEACH DAY !!! Dit leek zo’n leuke dag om met de kinderen op het strand te spelen en met de grotere te zwemmen. Maar de darmen waren weer tegen mij en ik moest terug naar huis gaan. Ik kon dus niet mee naar het strand, maar er zal nog wel een andere dag komen. Het is te hopen dat alles zich snel gaat herstellen en ik er geen last meer van heb.
Voor de rest is het van half 10 tot half 7 weer powercut geweest, dus konden we niet veel doen. In het begin was dit nog niet erg, maar als dit voor zo’n lange tijd is, begint het toch wel te vervelen en moeten we zelfs opletten wat we met het water doen, anders is er geen water meer omdat de pomp ook niet meer werkt dan. Maar dat is dan Afrika zeggen ze hier ;) .
Donderdag hebben we ballonnen beginnen uitdelen tot er meer kinderen aanwezig waren op de school. Want vandaag zouden we wachten tot de kinderen zelf kwamen, anders denken ze dat we elke dag langskomen wanneer we beginnen.

Om half negen zijn we dan begonnen met de inleiding van Waka de aap en hebben we de kinderen het dansje aangeleerd op Waka Waka, dit zouden we dan telkens doen wanneer we beginnen en eindigen.

Na het dansen heb ik samen met Lise een toneeltje gedaan met 2 ballonnen die de dag dan ingeleid hebben, omdat het ballonnendag was. En om dat af te sluiten hebben we nog het dansje van Bas ballon gedaan.

Daarna zijn we terug naar buiten gegaan en hebben de kinderen vrij kunnen spelen met ballonnen en raketjes en daarna moesten ze de juf nadoen, wat zij met de ballon deed.
Om 10 uur was het dan pauze, waarbij we de kinderen water geven en een toiletbezoek houden. Na dit mogen ze dan even op de speeltuin spelen.


Na de pauze hebben ze nog het 2de deel van the Lion King gekeken, nog afsluitspelletjes en de kampdans om te eindigen en dan was de voormiddag weer voorbij.
Op vrijdag was het dan weer de beurt aan de oudste. We hebben spelletjes gespeeld zoals pang pang, stoelendans, moordenaar en detective, maar ook gedanst. Want er waren weer heel veel kleintjes aanwezig in de school, maar het is heel moeilijk om hen dan weg te krijgen. Wat we dan ook weer niet willen, want dan hangen ze op straat rond te lopen. Maar met de spelletjes moeten ze dan kijken en met het dansen hebben ze kunnen meedoen.

In de namiddag zijn er dan 2 meisjes en de dochter van Fatuma langsgekomen om de henna te zetten voor het trouwfeest waar we mee naartoe mogen. Het mocht tot aan mijn ellebogen en op mijn voeten, maar daar luisterden ze blijkbaar niet zo goed naar en ik sta iets voller dan verwacht.


Op zaterdag vertrokken we dan naar Mombasa samen met Fatuma. Normaal gezien zou ze hier om 10 uur zijn, maar blijkbaar was dat Kenyan time en werd het 12 uur. Van aan de school reden we dan tot in Ukunda op de moto. An en Jessica waren onderweg gevallen, maar gelukkig stonden ze bijna stil en zijn ze dus niet hard gevallen en hadden ze ook niets. Van in Ukunda hebben we dan de matatu genomen tot aan de Ferry om daar dan te voet op de Ferry te gaan.

Wanneer we dan over de Ferry waren reden we in de tuk-tuk alias grasmachine verder tot het huis van Fatumas familie.

Daar kregen we dan pillau die we opaten in de slaapkamer gezellig op de grond. En als ‘tafel-/grondkleed’ werden er dan kranten gebruikt.
Er werd een grote schotel met pillau in het midden gezet en iedereen kreeg een bordje, maar er was niet voor iedereen een lepel, dus dan maar met de handjes …

Daarna zijn we nog een cadeautje gaan kopen voor het echtpaar in Mombasa. Fatuma had voorgesteld om een servies te kopen. En van daaruit zijn we teruggegaan naar het huis en kregen we onze slaapplaats te zien. Er stond 1 bed waar we met een paar in konden en de rest moest dus op de grond … Maar dat viel nog goed mee J .

Maar deze slaapplaats was normaal niet degene waar we zouden slapen, maar wel deze …

Maar niet iedereen zag dit zitten, dus hadden we dit tegen Fatuma gezegd en dan mochten we in het andere huis liggen.
Het feest zou dan om 6 uur beginnen (Kenyan time 7 uur). Dus vertrokken we van aan het huis in ons grasmachine naar de zaal. Een bewaakte ingang waar Fatuma de uitnodigingen moest tonen en er bleek toen nog een kaart te kort te zijn, waardoor zij niet binnen mocht en toen stonden we daar al te gapen. Na een tijdje kwam ze dan toch achterna. Aan de ingang van de zaal kregen we dan allemaal een zakje, met daarin een bakje eten, een flesje water, een blikje soda, een ijsje en een verrassing. Heel raar, maar dan de zaal was nog vreemder. Massa’s stoelen die allemaal naar het podium gericht waren dat super mooi versierd was. Vooraan was er dan wat ruimte gelaten om te dansen. Het was ook zo dat enkel de vrouwen daar binnen mochten en het waren er wel 800.


Na toch wel minstens een uur begon de muziek te spelen en begonnen er enkele vrouwen (waaronder de zus van Fatuma) te dansen, maar het was niet echt dansen, maar de begonnen in een cirkeltje te stappen. Dit breidde zich dan telkens uit. En terwijl dit gebeurde waren er ook vrouwen geld opgespeld op hun kleed. Dit werd altijd gegeven aan de zussen van de bruid of de moeder, maar voor wie het nu juist was weten we niet goed.



Na een aantal uur kwam de bruid dan eindelijk binnengewandeld. Ze kwam helemaal van achteraan door de middengang tot van voor op het podium. Voor haar liepen dan nog 3 bruidsmeisjes en een bruidsjongetje. Ze waren allemaal echt heel mooi en vooral de bruid haar jurk was geweldig. Zoiets zie je zelfs bij ons niet. Maar toen gebeurde echt het gekste ooit, de bruid stond nog niet helemaal op het podium, nog maar op de trap en al ¾ van de zaal vertrok naar huis. Enkele mensen gingen nog een cadeau afgeven en gingen mee op de foto met haar en vertrokken dan ook. Na een uur van fotoshoots van de bruid kwam haar man dan binnen en werden er nog wat foto’s genomen. Maar na enkele minuten vertrokken zij gewoon naar huis en was het feest afgelopen. Zij dansten dus helemaal niet mee, dit was echt heel raar. En het podium werd daarna ook onmiddellijk afgebroken. We konden er echt niet aan uit dat er overal zoveel geld werd ingestoken en tijd en dat om dan 5 minuten de bruid te kunnen zien zonder dat ze zelf meefeest. Weer een heel verhaal erbij.


Om 12 uur zijn we dan terug naar het huis gegaan en zijn we gaan slapen. Om half 7 werden we dan terug wakker, terwijl we al wel enkele keren gewekt waren door allerlei geluiden zoals de moskee. En toen waren ze ook weer volop in de weer om een ontbijt klaar te maken. Heel lekker!

Na dit hebben we onze spullen genomen, met het grasmachine tot de ferry, te voet op de ferry, van daar met de matatu naar Ukunda en van Ukunda met de motto terug naar huis waar we een hele tijd een dutje hebben gedaan. Zondag was dus niet zo’n actieve dag meer.
Maar maandag waren we dan weer terug in vorm om erin te vliegen voor de speelpleinwerking. Het was terug de beurt aan de kleintjes, maar om half 9 stonden er nog steeds maar 5 kinderen. We hadden hen allemaal krijtjes gegeven om te tekenen op de speelplaats wat ze wel heel leuk vonden en zo kwamen er telkens meer en meer bij. Om 9 uur zijn we dan kunnen beginnen met tikspelletjes tot kwart voor 10. Daarna ben ik met Francis naar het dispensary geweest, want hij had iets onder zijn oog zitten, waardoor hij het niet helemaal meer kon openen. Daar heeft hij dan zalf en pilletjes meegekregen en ik hoop dat het hiermee snel zal weggaan. Toen ik terug was hebben we nog blinddoekspelletjes gespeeld, estafette gedaan en ook lion lion what’s the time en toen zat de dag er weer op!

Kwaheri !!!

zondag 3 april 2011

jambo jambo !

Hier is ze nog eens met een berichtje. Het werd weer tijd denk ik. Maar doordat de mama en de papa zijn hier geweest heb ik het nogal te druk gehad om eraan te werken.
Op vrijdag toen de school begon kwam Fatuma met een grote smile naar me toe met een kind in haar armen. Het was Baraka, het jongetje dat in de gevangenis zat bij zijn mama. De rechtbank had beslist dat de mama opgesloten werd en dat er iemand anders voor Baraka moest zorgen. Maar omdat deze persoon niet echt familie van hem was en dit ook niet kan blijven doen, ben ik dan met Pasci van Kebene gaan spreken en heb ik hem het hele verhaal gedaan. Hij zou dit eens overleggen en zien wat hij kon doen.
’s Avonds na school kwam de vrouw met Baraka terug op school aan omdat ze dacht dat Baraka al naar Kebene mocht, maar dit was helemaal nog niet beslist. We hebben Baraka toen even bij ons gehouden en zijn nog eens gaan luisteren bij Kebene. Dan bleek dat het allemaal in orde was en hij mocht komen. Hij moest nog wel getest worden op HIV. Want in Kebene zitten er geen kinderen met HIV, dus het risico zou te groot zijn moest Baraka dit wel hebben. Maar op dinsdag kregen we dan ook het goede nieuws dat hij helemaal in orde is en hij ook definitief mag blijven. Hij is er echt super gelukkig!

Foto van de avond dat we Baraka naar Kebene brachten.
Op zaterdag ben ik en Lise met mister James naar Mombasa gegaan voor de games kits op te halen. Wanneer deze waren ingeladen zijn we nog gestopt bij de grote tanden van Mombasa voor een fotootje en dan heeft hij ons ook nog het park laten zien bij het water waar de ferry moet oversteken.

Van Mombasa zijn we dan ook doorgereden naar Ukunda waar ze de labels op de T-shirts gingen printen.



Diezelfde avond is Katrien ook aangekomen. Ze zou voor een weekje komen om alles na te kijken van de container en ook zorgen dat de schoenen en de kleren al wat verdeeld konden worden.
Op maandag ben ik in de voormiddag dan nog naar school geweest en zijn we gestart met het thema kleuren. Hier zouden we een hele week rond werken en elke dag een kleur.
In de namiddag ben ik de mama en de papa gaan ophalen in de luchthaven en ’s avonds zijn we nog langs school gepasseerd toen de school uit was. Penelope en Gijs hebben toen de vlag afgegeven die ze voor de school gekocht hadden.

Op vrijdag hebben we de games kits uitgedeeld aan de kinderen en was er ’s avonds in plaats van dat we naar het strand gingen, een feestje op school. Omdat Tine een CD-speler cadeau gedaan had aan de school. Iedereen was super blij en ze stonden volop te dansen op de muziek.



Zaterdagochtend zijn we dan vertrokken op safari met als gids Rama. Het was echt een hele goede gids die heel veel vertelde onderweg over alles wat we tegenkwamen. Eerst zijn we naar Tsavo west gegaan, waar meer landschap te zien is en de dag erna zijn we naar Tsavo east gegaan, waar er meer dieren zitten. Onderweg naar daar reden we een heel stuk naast de treinspoor die naar Nairobi gaat. Het is ook het enige treinspoor in heel Kenia.




In Tsavo west was er ook een bron die ontsprong uit lava stenen. Daardoor was er een meer met heel helder water dat vol zat met vissen, maar ook nijlpaarden en krokodillen.






We hebben er ook de maneaterscave gezien. Dat was een grot waar 2 leeuwen allemaal mensen heen sleepten die aan het werken waren aan de spoorweg.

Daarna zijn we vertrokken naar het Tsavo east waar we veel meer dieren hebben gezien dan in Tsavo west. En vooral aan olifanten was er geen tekort.





Op dinsdag na de safari ben ik terug een half dagje naar school geweest en deze week was het thema vormen. Lise had op maandag al de cirkel gedaan, maar ook maar een halve dag, dus hier zijn we dan nog wat op voort gegaan. Op woensdag heeft madame Fatuma dan nog rond de driehoek gewerkt dus heb ik op donderdag de vierkant gedaan en vrijdag nog eens alles samen.

Op zaterdag was madame Fatuma dan ook jarig, dus had ik samen met de kleuters een verrassing voor haar gemaakt en op vrijdag op het bord gehangen.


Die vrijdag zijn we na school ook met de kinderen naar het strand gegaan en gaan zwemmen. En An en Greet hadden water gekocht voor de kinderen om na het zwemmen van te drinken.

Op zaterdag zijn we dan samen met madame Fatuma en mister James gaan eten in Fortie thieves voor Fatuma’s verjaardag. Daarna zijn we met hen naar Shakatak gegaan! Echt geweldig.
Op maandag zijn de examens terug gestart. Want het is de voorlaatste week voor de vakantie begint voor hen. Op vrijdag was er dan ook een afsluitdag met een danswedstrijd, maar ook een eet- en drinkwedstrijd. Van de hogere klassen (klas 4 tot 8) moesten de jongens en de meisjes tegen elkaar om ter snelst een zakje brood opeten. Eerst moesten de meisjes, waar de regels eigenlijk nog niet goed bij uitgelegd waren en dit verliep dus niet zo eerlijk. Maar daarna waren de jongens aan de beurt en die aten wel flink elk stukje op. Heel leuk dus om te zien. Na hen moesten de jongere klassen (klas 1 tot 3) om ter snelst een flesje cola leegdrinken. Dit was ook  weer de meisjes tegen elkaar en de jongens.
Na het eten en het drinken was er ook nog de danswedstrijd. Ook weer de jongere klassen en de oudere en ook weer meisjes en jongens apart tegen elkaar. Ook de kleuterklassen mochten meedoen nu. Van mijn klas was er ook een jongetje  bij die voor de wedstrijd begon heel verlegen op het podium stond en ik dacht dat hij zeker niet zou dansen, maar wanneer de muziek begon, vloog hij er volop in en liet hij alles zien wat hij kon!
Wij hadden ook wat opdrachten voorzien voor de leerkrachten, zoals om ter snelst een koekje aan een touwtje in je mond krijgen en ook een balpen rond je middel in de fles krijgen. Het was heel leuk dat er eens zoveel gelachen en plezier gemaakt kon worden op school.
Op zaterdag zijn we dan met 6 (ik, Marion, Marlies, Jessica, An en John) naar Mombasa geweest. John zou ons het marktje laten zien. Eerst zijn we vertrokken bij Fort Jezus, daarna door het oude gedeelte van de stad en dan kwamen we bij het marktje uit. Het was wel heel wat anders dan hier, maar wel leuk om eens gezien te hebben.

Op zondag ben ik dan met Marlies naar de kapster geweest en jaja daar heb ik iets laten doen. Maar wat hé? J

Op maandag zijn we dan begonnen met alle kaften in orde te brengen, omdat er dan tijd voorzien was voor rapporten te schrijven, maar dit is niet zoveel werk in de kleuterklas. Voor ’s avonds had Fatuma de refter laten versieren, de tv en de stereo klaargezet en eten klaargemaakt voor mijn verjaardag. Echt super lief van haar. Ook op het bord in de klas had ze Lise iets laten schrijven voor mij.
Op donderdag moesten de kinderen dan naar school komen met de ouders en was er de prijsuitreiking. Want hier krijgen de eerste zoveel kinderen van de klas een cadeautje om hen aan te moedigen. Dat waren dan wat extra kleren uit de container. ’s Avonds zijn we dan met al de leerkrachten iets gaan eten in Ukunda om de laatste dag van de school te vieren.

Al de kleuterklassen en hun juffen.

Al de leerkrachten, medewerkers van de school en directeur!

Ik en Lise en de lieve  Fatuma !
Op vrijdag moesten we afscheid nemen van Marion en Marlies L. Zij moeten al terug naar België vertrekken. Maar ik ben toch ook wel wat jaloers, want zij kunnen al frietjes met stoofvlees gaan eten. Niet eerlijk! ‘k mis jullie al super hard hier!


’s avonds zijn we dan nog gaan eten naar Nomad met Gijs en Penelope, want zij vertrokken ook die nacht. Na Nomad zijn we dan ook nog iets gaan drinken in Shakatak, maar daar zijn we niet zo lang gebleven. Maar die 2 ga ik hier ook nog hard missen! Altijd dikke fun als je hen tegenkomt.
Over zaterdag en zondag heb ik nu niet zo veel te schrijven, want ik ben moeten thuis blijven. Ben ziek geworden wat er ooit had van moeten komen en heb het niet kunnen ontlopen. Ik hoop dus dat het snel wat beter wordt in men buikje, maar dat denk ik wel.
Groetjes en tot binnenkort!